'I love afstand houden'
Krijgt u ook zo'n ontzettende behoefte aan bumperkleven als u die tekst 'I love afstand houden' op een matrixbord ziet? Het doel is ongetwijfeld een defensiever, minder agressief rijgedrag te bewerkstelligen, maar ik krijg een rood waas voor de ogen als ik zo'n bord zie.
Waarom, waarom in Godsnaam moet ik toegesproken worden alsof ik een of andere
puberale scooterrijder met analfabetische neigingen ben?
Welk incompetent, omhooggevallen, tot mislukken gedoemd maar nog net op tijd
bij Verkeer en Waterstaat naar binnen gelobbyed achterneefje/-nichtje van een
waarschijnlijk corrupte personeelschef is verantwoordelijk voor het inhuren
van het ongetwijfeld honderden euro's per uur kostende, volledig uit gebakken
lucht bestaande reclamebureau dat geheel toevallig en ten onrechte, want dit
soort verbale producten met de diepgang en subtitiliteit van een knakworst producerend,
de recessie van de afgelopen jaren overleefd heeft?
Ik kan niemand serieus nemen die een dergelijk infantiel geformuleerd advies
aan mij geeft. "Maak nou eerst maar eens de lagere school af, dan praten
we daarna misschien nog eens verder", denk ik dan.
Het is dat ik zélfs achter het stuur nog steeds meer normen en waarden
in acht neem dan onze overheid blijkbaar met betrekking tot de nederlandse taal
doet, waardoor ik wel degelijk afstand hou. Maar als ik ooit de opsteller van
deze slogan in het vizier krijg sta ik nergens voor in. Mijn vier koplampen
en dubbele claxon zullen nog weken op zijn netvlies staan respectievelijk in
zijn gehoorgang nagalmen. Als hij of zij op tijd aan de kant gaat, tenminste.