Toen ik deze gitaar kocht had ik het idee dat dit mijn 'tweede' gitaar zou worden, alleen als ik dat specifieke geluid nodig zou hebben.
Maar vooral sinds ik in een allround coverband speel begrijp ik pas goed waarom Stratocasters altijd zo populair zijn geweest: ze zijn zeer breed toepasbaar. Je kunt er bepaalde stijlen perfect mee spelen maar eigenlijk kun je er alles wel op zijn minst acceptabel mee aan.
Kwalitatief is het in feite een wat mindere gitaar dan mijn Ibanez, maar het werkt gewoon altijd. Zelfs met een matige versterker, mocht je daarmee geconfronteerd worden. Dat Stratocastergeluid komt er toch wel uit.
Ik heb deze gitaar rond 1990 tweedehands gekocht, nadat deze verplicht weer bij de winkel ingeleverd was door iemand die hem nieuw gekocht had zonder eerst aan zijn vrouw te vragen of het mocht. Dat is een kwestie van teveel gitaren of de verkeerde vrouw, lijkt me.
Via http://www.stratcollector.com meende ik te kunnen concluderen dat het hier een Torino Red Standard American Stratocaster uit de tweede helft van de jaren tachtig betreft.

(klik op de gitaar om hem te horen)